خانه » روانشناسی » روابط اجتماعی » انواع روابط عمومی
دوره DBA مدیریت اجرایی کلاس زبان مشهد آزمون وکالت آزمون سردفتری

انواع روابط عمومی

anva-ro-920327

انواع روابط عمومی، روابط عمومی توجیه گر، تبیین گر و تحلیل گر

انواع روابط عمومی، روابط عمومی توجیه گر، تبیین گر و تحلیل گر روابط عمومی را می توان از نظر معیار اثرگذاری و سودمندی و میزان کارآیی و مفیدبودن ویاری رسانی به مدیریت و سازمان و تسریع تسهیل و درجهت اهداف آن و اجرای برنامه ها به روابط عمومی توجیه گر، روابط عمومی تبیین گر و روابط عمومی تحلیل گر طبقه بندی کرد. در فضای اجتماعی و فرهنگی مناسب، فرهنگ مدیریتی مطلوب و مبتنی بر شایسته سالاری و به شرط متخصص بودن و کارشناس بودن مدیر بخش روابط عمومی امکان تولید روابط عمومی تحلیل گر فراهم می شود. روابط عمومی تحلیل گر یک روابط عمومی کارآمد است.

این روابط عمومی باتوجه به فلسفه وجودی سازمان، اهداف اصلی و فرعی آن و امور حرکت می کند. روابط عمومی تحلیل گر دارای برنامه ادواری منظم –روزانه،هفتگی،ماهیانه،فصلیوسالانهاست. برایروبروییبابحرانهاوچالشهاکهناگهانوخارجازارادهحادثمیشوددارایطرحهایمعیناست. ایننوعروابطعمومیبرایبهرهگیریازفرصتهایمناسبکهپیشمیآیدنیزدارایطرحهایبهرهگیری و بهره برداری است در یک جمع بندی می توان گفت که روابط عمومی تحلیل گر یک روابط عمومی علمی، سیستماتیک، فعال، نوآور، قابل انعطاف و اثرگذار است که به مقام مشاور مدیریت ارتقا می یابد و سازمان را در دستیابی به اهدافش یاری می نماید و در تهیه و تدوین سیاست ها و خط مشی های سازمان سهیم و شریک است. در مقابل روابط عمومی تحلیل گر روابط عمومی توجیه گر قراردارد.

 

همچنانکه پیشتر بیان شد در فضای نامناسب سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و باوجود مدیران و فرهنگ مدیریتی نامساعد و پایین بودن دانش تخصصی مدیر واحد روابط عمومی، نوعی پدیدار می شود که به آن روابط عمومی توجیه گر می نامند. این نوع روابط عمومی یک مشاطه گر بزک کننده و توجیه گر است که بیشتر شایسته تبلیغات چی با معنی منفی کلمه است. این روابط عمومی فاقد برنامه ریزی ادواری و مدون است که به صورت منفعل به دنبال حوادث و رویدادها می دود و با منطقی سطحی و استدلالهایی غیرقابل باور و با غوغاسالاری و فعالیت های ارتباطی پرخرج و عمدتا پر هزینه و پر زرق وبرق سعی در توجیه رویدادها، اقدامات و تصمیمات مدیران سازمان دارد. در فاصله بین این دو روابط عمومی، روابط عمومی تبیین گر وجوددارد، که در خوشبینانه ترین شکل آن تنها به اعلام و بیان رویدادها و گزارش و تشریح اقدامات سازمان می پردازد.

این نوع روابط عمومی اگر دارای برنامه مدون ادواری روابط عمومی هم باشد، این برنامه ها فاقد انطعاف، نوع آوری، جذابیت و اثربخشی است. روابط عمومی تبیین گر یک روابط عمومی سطحی محافظه کار با لحنی کلیشه ای، تکراری و قالبی است. یکی از عوامل موثر برای گذار از روابط عمومی توجیه گر به روابط عمومی تحلیل گر، وجود انجمن های حرفه ای و تخصصی فعال و پرتحرک است.
عوامل موثر در ارتقا روابط عمومی (۲)

امکان توسعه و پیشبرد روابط عمومی در هر جامعه و ارتقا به سطح روابط عمومی تحلیل گر وجود این عوامل زیربنایی است:
۱- وضعیت مناسب سیاسی و اجتماعی و فرهنگ مدیریتی مبتنی بر شایسته سالاری

۲- مراکز آموزش عالی روابط عمومی مرتبط و متعادل با فضای عملی کار روابط عمومی

۳- ادبیات قوی روابط عمومی و ارتباطات

۴- نهادهای حرفه ای و تخصصی روابط عمومی فعال

۵- نشریات تخصصی روابط عمومی

۶- وجود بخشهای دولتی حمایت کننده و متولی روابط عمومی

عامل نخست یعنی وضعیت سیاسی و اجتماعی و فرهنگی مساعد و فرهنگ مدیریتی شایسته سالار، درحقیقت چارچوب و روند سایر عوامل را شکل می دهد و در حقیقت تنها وجود مراکز آموزش عالی روابط عمومی نمی تواند دلیلی بر تربیت نیروی انسانی روابط عمومی تحلیل گر باشد. این مراکز نامناسب، کارکردهای خاص خود را دارند و خروجی های آنها فارغ از حداقل ویژگیهای کار در یک محیط روابط عمومی تحلیل گر می باشند و یا در شرایط نه چندان مساعد نه اینکه ادبیات روابط عمومی وجودندارد، بلکه در این شرایط ادبیات روابط عمومی خاص خویش تولید می شود که ویژگیهای خاص خود را دارااست، ازجمله کلی گویی در کتاب ها و جزوات آموزشی، عدم وجود تحلیل های دقیق و راهبردهای علمی در آنها، پراکندگی و عدم انسجام موضوعی، عدم وجود مطالعات موردی در کتابها و جزوات و درنهایت عدم گیرایی و جذابیت آنها.

 

نهادهای حرفه ای و تخصصی روابط عمومی در شرایطی نامساعد ممکن است؛ به گردهمایی های محفلی و ناکارایی تبدیل شوند که تنها دارای فعالیتهای نمایشی، مقطعی، موردی و غیرموثر باشند و هیچگونه سهمی و نقشی در توسعه آن ایفا ننمایند. نشریات تخصصی روابط عمومی نیز در شرایط نه چندان مطلوب دارای محتوایی نازل، تکراری و کلیشه ای می شوند و انتشار آنها به اسقاط یک تکلیف اداری و اجباری شبیه است تا انجام اطلاع رسانی موثر و آموزش دهی مفید. هم اکنون در جامعه ما مراکز آموزش عالی روابط عمومی متعددی وجوددارند که قدیمی ترین و اصلی ترین آنها دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده علوم اجتماعی است.

 

کتابها و نشریات آموزشی متعددی نیز سالانه در این رشته به چاپ می رسند. دو انجمن حرفه ای و تخصصی –انجمنعلمیروابطعمومیوانجمنمتخصصانروابطعمومی–اکنوندرکشورفعالمیباشند،تااینتاریخچهارنشریهروابطعمومی–فصلنامههنرهشتم،فصلنامهتحقیقاتروابطعمومی–ماهنامهروابطعمومیایرانوفصلنامهکارگزارروابطعمومیدرسطحکشور انتشار می یابد.

 

بنابر شرح وظیفه ای که برای اداره کل تبلیغات از زیرمجموعه های معاونت مطبوعات و تبلیغات وزارت فرهنگ و ارشاداسلامی و همچنین دبیرخانه اطلاع رسانی نهاد ریاست جمهور تدوین گردیده است، که آنها حمایت کنندگان و پشتیبانی کننده روابط عمومی در بخش دولتی هستند. آیا این عوامل که ما آنها را در اینجا نهادهای روابط عمومی کشور می نامیم، خواهندتوانست روابط عمومی ما را به سوی روابط عمومی تحلیل گر رهنمون شوند؟ آنچه در قسمت دوم می آید بیان نقش انجمن های ملی، قاره ای و جهانی در ایجاد روابط عمومی تحلیل گر است.

 

نظر شما

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدفیلدهای علامت گذاری شده *

*

طراحی سایت و سئو