خانه » سبک زندگی » سخنان بزرگان » سخنان حکیم ارد بزرگ
دوره DBA مدیریت اجرایی کلاس زبان مشهد آزمون وکالت آزمون سردفتری

سخنان حکیم ارد بزرگ

  • بزرگترین ثروت یک ملت، آزادی است.
  • آزادی بدون دانایی به دست نمی آید.
  • بزرگترین ثروت یک ملت، آزادی است.
  • آزادی بدون دانایی به دست نمی آید.
  • پوزش خواستن پس از اشتباه زیباست، حتی اگر از یک کودک باشد.
  • هرگز به کودک تان نگویید پیشه آینده اش چه باشد. همواره به او ادب و ستایش به دیگران را آموزش دهید، چون با داشتن این ویژگیها همیشه او نگار مردم و شما در نیکبختی خواهید بود و اگر این گونه نباشد، هیچ پیشه ای نمی تواند به او و شما بزرگواری بخشد.
  • آنان که سامان و پویندگی در کیهان را دروغ می پندارند، همواره در اندیشه کین خواهی و حمله به جهان پیرامون خویش هستند؛ زندگی خود و نزدیکانشان را تباه می سازند و سرانجام در برآیندی بزرگتر از هستی ناپدید می شوند.
  • به کوهستان که می نگرم، درونم سرشار از نیرو می شود. کوهها سر فرود می آورند و می گویند: باز ما را درخواهی نورد.
  • مردمان توانمند در میان جشن و بزم نیستند. آنها هر دم به آرمانی بزرگتر می اندیشند و برای رسیدن به آن در حال پیکارند.
  • قهرمان های آدمهای کوچک همانند آنها زود گذرند.
  • فرومایگان پس از پیروزی، حریف شکست خورده خویش را به ریشخند می گیرند.
  • یک آموزگار می تواند با رفتار و گفتار خود، کشوری را دگرگون سازد.
  • آنکه به خرد توانا شد، ترس برایش نامفهوم است.
  • دانش امروز شکوه بسیاری در پی داشته، اما نیروی آرامش بخشیدن به روان ما را ندارد؛ امنیت را بزرگان خردمند به ما می بخشند.
  • آسیب دیده همیشه درهای رویاهایش کوچک و کوچکتر می شود، مگر با امید که شرایط ما را دگرگون می سازد.
  • بسیاری در پیچ و خم یک راه مانده اند و همواره از خویشتن می پرسند ما چرا ناتوان از ادامه راهیم؟ به آنها باید گفت می دانی در کجا مانده ای؟ همانجایی که خود را پرمایه دانسته ای.
  • برای نوشیدن شهد بهشت، همواره نگاهت به راستی و درستی باشد.
  • ستایش گر همیشه در حال پیشی گرفتن از ستایش شونده است؛ او یاد می کند و دلدار برآورده می سازد.
  • آه و بردباری، ریشه هر دیوزاد و بدخویی را از بین خواهد برد.
  • خرد ابتدا به اندیشه پناه می برد.
  • تبار بی ریش سفید همچون خانه بی سقف است.
  • آدمی با کینه، زندگی را بر دوستان نیز تنگ می کند.
  • نتیجه گیری زود [ هنگام ] پس از رخدادهای مهم زندگی از بی خردی است.
  • بیچاره مردمی که فرمانروایانش رایزن و رایزنانشان فرمانروا هستند.
  • رایزنی که کار اجرایی می کند، قابل اعتماد نیست.
  • چه بسیار گردن کشانی که به آنی دچار زبونی شدند.
  • نخستین گام بهره کشان کشورها نابودی بزرگان و ریش سفیدان است و سپس تاراج دارایی آنها.
  • در پشت هیچ در بسته ای ننشینید به امید اینکه روزی باز شود، [ بلکه ] در دیگری را جستجو کنید و اگر نیافتید، همان در را بشکنید.
  • تنها مادر و پدر خواسته های فرزند را بی هیچ چشم داشتی بر آورده می سازند.
  • همواره تنهایی، توانایی به بار می آورد.
  • برای اهل اندیشه هیچ دوستی بهتر از تنهایی نیست.
  • کار، بهترین آرامبخش افکار پریشان و غم است.
  • تا چیزی از دست ندهی، چیز دیگری به دست نخواهی آورد؛ این یک هنجار همیشگی است.
  • کسی که چند آرزوی درهم ورهم دارد، به هیچ یک از آنها نمی رسد، مگر [ اینکه ] در بین آنها با ارزش ترین را انتخاب کرده و آن را به عنوان هدف خویش برگزیند.
  • پشتیبانی از داشته دیگران، پشتیبانی از داشته خود ماست.
  • هنرمند و نویسنده مزدور از هر کشنده ای زیانبارتر است.
  • سازگاری با زیستگاه و تلاش برای بهتر شدن جایگاه کنونی، ویژگی ناب آدمهای پاک است.
  • ثمره کشتن، کشته شدن است.
  • غروب جان آدمی، سپیده دمی به جهان دیگر است.
  • خواسته مراد از مرید، خاموشی و ژرف نگری است و خواهش مرید از مراد، نشان دادن مسیر پیشرفت است.
  • اهل خرد، پیشتاز روزگار خویش اند.
  • توان آدمیان را با آرزوهایشان می توان سنجید.
  • تاراج و شورش هیچ گاه بهانه تاراج و شورش دیگر نیست.
  • وزن یک تهمت، سنگین تر از هزار هزار دشنام است.
  • آنکه کارش را دوست ندارد، خیلی زود پیر می شود.
  • برخی از انسانها مانند گلهای لاله، زندگی کوتاه در هستی و نقشی ماندگار در اندیشه ما دارند.
  • برای پویایی و پیشرفت، گام نخست از پشت درهای بسته برداشته می شود.
  • رویش باغ سکوت در هنگامه خروش و همهمه ارزش خود را نشان می دهد.
  • نادانی و پستی یک نفر در گذشته نمی تواند میدان انتقام از خاندان او باشد.
  • آنان که از رسیدن به ریشه ها هراس دارند، در روزمرگی دست و پا می زنند.
  • شناور بودن خرد آدم در جهان احساس، میدان بروز و رشد هنر را به او داده است.
  • خودخواهی، کاشی سادگی روانت را خواهد شکست.
  • نگارنده و سخنگویی که دیگران را کوچک و خوار می دارد، خود چیزی برای نمایش و بروز ندارد.
  • برای کسب خرد، سختی را بر خود هموار کن.
  • کژی و ناراستی، شکاف و رخنه گاه اندیشه اهریمن خواهد شد.
  • کسی که درد روشنگری و بازگویی تجربه را ندارد، خود نیز زمانی برای بهره بردن از آن نخواهد یافت.
  • جفتت اگر پرید، برای پریدن عجله نکن.
  • خودخواه، تجربه سخت تنهایی را پیش رو دارد.
  • هنگامه رهایی اهریمن، هنگامه دربند شدن تو است.
  • از آه و نفرین بزرگان و ریش سفیدان هر ایلی باید ترسید.
  • ناتوان ترین آدمیان کسانی هستند که نیروی بدنی خویش را به رخ دیگران می کشند.
  • با بردباری همه چیز در چنگ توست.
  • بزرگواری، بی مهر و دوستی به دست نمی آید.
  • بزرگترین کارخانه نابودی توانمندیها، آیین آموزشی نادرست است.
  • بزرگترین نابکاری آن است که بپنداریم برای آنکه برترین باشیم باید دست به ویرانگری چهره دیگران بزنیم.
  • برای ربودن دلهای آدمیان باید بر هم پیشی بگیریم و این زیباترین مسابقه زندگی است.
  • تن پوشی زیباتر از سرشت نیکو نمی شناسم.
  • پیرامونیان ما چه بخواهیم و یا نخواهیم، بر اندیشه های ما رخنه و اثر خواهند کرد.
  • دارایی با ارزش تر از تندرستی نمی شناسم.
  • ریگهای ساحل خرد، نشیمنگاه پندارهای پاک و شبانه توست.
  • هیچ گاه دشمن خویش را کوچک مپندار، چون او بهترین دوستت نیز هست. او انگیزه پیشرفت و پویش بیشتر را به تو خواهد داد.
  • برای رسیدن به نیک نامی، گواهی برتر از راستی نیست.
  • موشکافی در شکست، پیشرفت در پی خواهد داشت.
  • برای کامیابی همواره نگاهت به راستی باشد و درستی.
  • برای دلهره شبانگاهان، نسیم گرمابخش خرد را همراه کن.
  • برای شناخت آدمیان به جای کنکاش در اندیشه آنها، در پی شناخت پیشوای انگاره (فکر) آنها باشید.
  • برای به دست آوردن و گسترش خرد، سختی را بر خود هموار کن.
  • برای به دست آوردن گنج خموشی، بارگاه دانش خود را بزرگتر ساز.
  • برای ماندگاری، پنداری جز پاکی روان نداشته باش.
  • برای گردش دو روزه، توشه ای سه روزه همراه ببر و اگر توان رسیدن به خواسته زندگی ات را دو هزار گام می دانی، خود را آماده پیمودن سه هزار گام بنما، چرا که شتاب در هنگام رهسپاری نباید کم شود.
  • برای آنکه به پایین پرتاب نشوی، دست گیر آدمیان شو.
  • برای آنکه پرواز کنی، پیکر خویش را به حال خود رها مکن.
  • پیش نیاز رسیدن به دلیری و بی باکی، یافتن آرمان و خواسته ای روشن است.
  • پیران دنیا دیده، سدی برای گفتگو برپا نمی کنند.
  • پرسش روشن شاگرد از پاسخ استاد ارزشمندتر است.
  • پیران فریبکار، آتش زندگی جوانانند.
  • پیامد دانایی، پذیرفتن بایسته هاست.
  • پرتگاه می تواند برآورنده روان و یا کشنده تن باشد.
  • پشیمانی، اولین گام برای پوزش است.
  • تاریکی در زندگی ماندگار و ابدی نیست، برسان روشنایی.
  • تنهایی برای جوان ارزشمند و برای پیر آزار دهنده است.
  • با ترشرویی به میان مردم رفتن، تنها از بیماران ساخته است.
  • آن که پندپذیر نیست، در حال افتادن در چاله سستی و زبونی است.
  • نامداری بی نیک نامی به پشیزی نمی ارزد.
  • همرنگ دیگران شدن، باور هیچ کدام از بزرگان نبوده است.
  • آدمهای بزرگ به خوشی های کوتاه مدت تن نمی دهند.
  • آدم بی مایه، همه افراد را ابزار رسیدن به خواسته های خود می سازد.
  • آن که دیگران را ابزار پرش خویش می سازد، تنها خواهد ماند.
  • مردمان توانمند در خواب نیز رهسپار جاده پیشرفتند.
  • نقد و ارزیابی بی کینه، پاداشی است که ارزش آن را باید دانست.
  • دشمن، ابزار نابود ساختن آدمی را در درون سرای او جست و جو می کند.
  • کارمندان نابکار بیشتر از دزدان و آشوبگران به کشور آسیب می رسانند.
  • اندیشه و انگاره ای که نتواند آینده ای زیبا را نوید دهد، ناتوان و بیمار است.
  • میهمانی های فراوان از ارزش آدمی می کاهد، مگر دیدار پدر و مادر.
  • در هنگام توانایی اگر بدهی دیگران را ندهی، بویژه هنگامی که او درمانده باشد، شکوه و جایگاه خویش را برای همیشه از دست می دهی.
  • خویشتن و مردم را زمانی می شناسی که تنها شوی.
  • هر آرزویی بدون پژوهش و تلاش به سرانجام نخواهد رسید.
  • خوارترین کارفرما کسی است که با ندادن و یا کم کردن دستمزد زیردست، فرمانروایی می کند.
  • فرودستان در بهترین هنگامه هم بهانه های زیادی برای انجام ندادن کار های خود دارند.
  • هیچ گاه از داشتن دشمن نترس، [ بلکه ] از انجام ندادن درست آرمانهای خویش بترس.
  • همای بخت بر شانه ات نخواهد نشست، مگر آنکه شانه ای به گستره و پهنای کوهستان داشته باشی.
  • برای رسیدن به کامیابی نباید از شکست های پیشین خیلی ساده بگذرید، شناخت موشکافانه آنها، پیشرفت شما را در پی خواهد داشت.
  • آدمهای بزرگ و اندیشمند، بسیار اشک می ریزند.
  • آنگاه که نمی دانم چه می گویم، جز راستی چیزی بر زبانم جاری نیست.
  • همیشه به دنبال سرنوشتی بهتر برای خود باش و اگر آرمان تو کسب دانش است، به هر میزان در این مسیر رنج ببری، ارزشش را دارد.
  • فرمانروایان نیرومند، مشاورانی باهوش و کارآمد در کنار خود دارند.
  • الگوی انسانی شما هر چه بزرگتر باشد، سرنوشت زیباتری در برابر شماست.
  • آنکه راستی نپوید، گرفتار آمیزش با اهریمن است. فرزند این آمیزش فتنه و شورش است.
  • راز اندوختن خرد، یکرنگی و بخشش است.
  • گاهی برای رسیدن به پیشرفت می بایست راه سخت کوهستان را برگزینیم.
  • بخشیدن تخت و اورنگ به خویشاوندان، نتیجه ضعف و ناتوانی است.
  • جایگاه ارزیابی و نقد شما بر کارکرد دیگران می تواند شروع نخستین گام شما برای سازندگی باشد.
  • امیدوار مباش که دیگران همراهیت کنند، تنها به درمان دردهای روزگار خویش بیاندیش.
  • مشورت با خردمندان، پیروزی در پی دارد.
  • پدر و مادر، زندگیشان را با فروتنی به فرزند می بخشند.
  • اگر نتوانیم به تبار خویش سامانی درست ببخشیم، مانند این است که در خانه ای بی دیوار زندگی می کنیم.
  • در برف، سپیدی پیداست. آیا تن به آن می دهی؟ بسیاری با نمای سپید نزدیک می شوند که در ژرفنای خود، نیستی به همراه دارند.
  • هیچ پیر جهان دیده ای منکر برآیند زهرآلود دارایی حرام در زندگی آدمی نیست.
  • نادانی، خودخواهی به بار می آورد.
  • برای نزدیکی و همگرایی قوم خویش، کمک به یکدیگر و ستیز با نادانی و ناراستی را در پیش گیرید.
  • آنان که تیشه به ریشه بزرگان و ریش سفیدان می زنند، خود و فرزندانشان را بی پناه خواهند ساخت.
  • آنکه می دزدد، جز حق خویش چیزی نمی ستاند. اما این ستاندن، نفرین و خواری ابدی در پی دارد.
  • اسنخوان بندی فریاد، پاسخ هزاران ستم بی صداست.
  • نیکی برآیند خرد است در دل و روان آدمی.
  • آسودگی آدمی به گنج و دینار نیست، به خرد است و روشن بینی.
  • اندرز پیران در بیشتر زمانها پر از خون و درد است که بدبختانه جوان از فهم آن ناتوان است.
  • روز های خوش برای کژاندیش بسیار کوتاه و روز کیفر بسیار دراز است.
  • آدم مادی گرا جاده های احساسش کم رفت و آمد است.
  • سرآمد دشواری و سختی، دانایی است و دانا چشم خویش را بر بسیاری از زیبایی های زود گذر گیتی خواهد بست.
  • اهل خرد و فرهنگ همیشه زنده اند.
  • بداندیش همیشه کارش گره می خورد.
  • نادان همیشه از طمع و فزون خواهی خویش خسته است.
  • از سفر کرده، ارزش سرزمین مادری را بپرس.
  • اگر جانت در خطر بود، به جای پنهان شدن، بکوش همگان را از گرفتاری خویش آگاه سازی.
  • اگر دست تقدیر و سرنوشت را از یاد ببریم، پس از پیشرفت نیز افسرده و رنجور خواهیم شد.
  • آدمی می تواند بارها و بارها به شیوه های گوناگون قهرمان شود.
  • گاهی تنها راه درمان روانهای پریشان، فراموشی است.
  • آدمهای پاک نهاد درهای وجودشان را پس از ناسپاسی می بندند، نه پیش از آن.
  • صدها راه برای پند و اندرز دادن وجود دارد، اما در بیشتر موارد، بدترین گونه آن را که همان راستگویی است، برمی گزینیم.
  • بدگویی، رسوایی در پی دارد.
  • کردار ناپسند خویش را با دارایی زیاد هم نمی توانی پنهان سازی.
  • پیام آوران باورهای پست و خُرد، بزرگترین پیروزیهای تاریخ مردم خویش را با گفتاری پست به ریشخند گرفته اند.
  • آب و هوا بر جهان بینی، پبوندهای مردمی و اندیشه ما تاثیرگذار است.
  • شکست های زندگی، درهای پیروزی را می گشاید و خودپسندی، درهای پیروزی را یکی پس از دیگری می بندد.
  • شما با گذشت، چیزی را از دست نمی دهید، بلکه به دست می آورید.
  • شالوده و زیربنای گسترش هر کشور، فرهنگ است.
  • همه آدمیان به شیوه های گوناگون، سختی های روزگار را می چشند.
  • زیباترین خوی زن، نجابت اوست.
  • آیا از بخشندگی و مهربانی که نخستین ویژگی های خداوند است، در ما نشانی هست؟
  • هیچ کس و هیچ چیز نمی تواند مانع پویندگی ما شود.
  • نمی توان امید داشت که آدم های کوچک رازهای بزرگ را نگاه دارند.
  • با ولخرجی تنها مال از دست نمی رود، زمان ارزشش فراتر است و آن هم نابود می شود.
  • انسان خردمند، تار و پودهای اصلی زندگی را می یابد.
  • بسیاری به دلیل برآیند هنجارهای درونی شان، بین نمای سپید و پاکی در اشتباهند.
  • ره آورد سفر در درون آدمی به جز خرد و پیشرفت نیست.
  • رهایی و آزادی برآیند پرستش خرد و دانایی است.
  • جام عمر را جز با می دلدادگی به خرد و دانش پر مکن.
  • خموشی، دری به سوی نگاه ژرفتر است.
  • به ارزش نگاه دوست زمانی پی می بری که در بند دشمن و بدخواهان باشی.
  • تنها با از خودگذشتگی برای دیگر آدمیان می توان جاودانه شد.
  • هرگز هنگام گام برداشتن به سوی آرمان بزرگ، نگاهت به کسانی که دستمزد خود را پیشاپیش می خواهند نباشد! تنها به توانایی های خود بیندیش.
  • اندرز جوان باید کوتاه، تازه و داستان وار باشد.
  • شب زندگی برای خردمند همچون روز روشن است.
  • هنگامه شادمانه، سرودن و نواختن چه زود گذر و کوتاه است.
  • روشنایی روز، دلیل و برهان نمی خواهد.
  • بی گمان اولین باج، آخرین باج نخواهد بود.
  • سخن های پست، آدمهای حقیر را جذب و خردمندان را فراری می دهد.
  • خارهای کوچک زخمی به جان نمی زند، بلکه برای روزهای سخت تر با آن می آمیزد.
  • سرایش یک بیت درست از زندگی نیاز به سفری هفتاد ساله دارد.
  • اگر از خودخواهی کسی به تنگ آمده ای، او را خوار مساز؛ بهترین راه آن است که چند روزی رهایش کنی.
  • با احساس می شود پند و اندرز داد، اما ساماندهی به کشور نیاز به هنجار و چهارچوبی توانمند دارد.
  • آدم خودبین، چاره ای جز فرود آمدن ندارد.
  • این دیدگاه اشتباه است که بپنداریم مرد توانا فرزندی مانند خود خواهد داشت.
  • رازها در هنگامه شادی و بازی آدمی است. نکته فراموش شده جهان اندیشه، تعریف درست این حالتها است.
  • سخن بدون پشتوانه یعنی گزاف گویی.
  • ساده باش، آهوی دشت زندگی خیلی زود با نیرنگ می میرد.
  • نکات سخت هم اساسی ساده دارند.
  • در زندگی نادان، سرانجام یک گره [ مانند ] صدها گره باز نشدنی است.
  • آن که درست سخن نمی گوید، داناترین هم که باشد، همگان بی سوادش می پندارند.
  • فرمانروا با اندیشه وزیران توانمند خویش فرمانروایی می کند.
  • آرمان و انگیزه روشن، ویژگی انسان کارآمد است.
  • دست استاد خویش را ببوس، چون او هم پدر است هم پرورنده خرد.
  • به کارگیری آشنایان در یک گردونه کاری، برآیندی جز سرنگونی زود هنگام سرپرست آن گردونه نخواهد داشت.
  • شهامت گله ناشی از چوپان بیدار است.
  • بخش بزرگی از ادب آدمی برآیند ریشه نژادی و خانوادگی است.
  • جز ناامیدی و افسردگی هیچ بن بستی در زندگی آدمی نیست.
  • اگر آماده نباشیم، ارزشمندترین زمانها را نیز از دست خواهیم داد و کسی که آماده نیست، بخت کمتری برای پیروزی خواهد داشت؛ آمادگی یعنی به روز بودن در هر حرفه و کاری.
  • اگر می خواهی بزرگ شوی، از کردار نیک دیگران فراوان یاد کن.
  • نماز عشق ترتیبی ندارد؛ چرا که با نخستین سر بر خاک گذاردن، دیگر برخواستنی وجود ندارد.
  • هر قدر به دیگران احترام بگذاریم، به ما احترام خواهند گذاشت.
  • سختی های بزرگ به آدمی نیرویی دو چندان می بخشد.
  • اگر بر ساماندهی نیروهای خود توانا نباشیم، دیگران سرنوشت مان را می سازند.
  • در خواب می توانی نیروی روان خویش را بنگری.
  • چهارچوب نگاه ما زمینی است، اما برآیند اندیشه ما جنبه آسمانی نیز پیدا می کند.
  • مستمند کسی است که دشواری و سختی ندیده باشد.
  • اندیشه و سخن ریش سفیدان، برآیند بردباری، مردم داری و سرد و گرم چشیدگی روزگار است.
  • در هستی، جنبش حشرات هم چهار چوبی دارد.
  • یکی از بزرگترین خوشبختی ها، خدمت بیشتر به مردم است.
  • دودمانی که بزرگان و ریش سفیدانش خوار باشند، به کالبد بیجانی ماند که خوراک جانوران دیگر شود.
  • هنرمندان ناب، هر روز در برابر دیدگان مردم نیستند.
  • نیرنگ پیران بدنهاد تنها با مرگ به پایان می رسد.
  • اگر شیفته کارت نباشی، روانت بیمار می شود و در نهایت پیکرت از پای در خواهد آمد.
  • انسانهای ماندگار به چیزی جز آرمان نمی اندیشند.
  • چه دودمانی از بد اندیشان برجاست؟ هیچ.
  • تنبلی، خشم بدن را در پی دارد و بدن چه زود لرزش و جنبش آن را بروز می دهد.
  • کردار ناپسند خویش را با زر هم نمی توانی پنهان سازی.
  • رد راستی، رد خویشتن است.
  • زیبارویی که می داند زیبای ماندنی نیست، پرستیدنی است.
  • دل به همدلی خوش است نه به شکستن.
  • دریاها نماد فروتنی هستند؛ در نهاد خود کوههایی فراتر از خشکی دارند، اما هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند.
  • در دراز مدت هیچ نیرویی نمی تواند در برابر فرهنگ و هنر ایستادگی کند.
  • از روی خواسته ها و گفتارهای ساده جوانان می توان به آینده آنها پی برد؛ تنها خواسته و آرزوی آنها گواه آینده است.
  • کارکشتگی آدمیان از زر هم با ارزش تر است.
  • هنرمندان و خردمندان قهرمانان ناب روزگارند.
  • هر آرزویی بدون پژوهش و تلاش، سترون (عقیم) باقی می ماند.
  • آزادی، دادن باج به مردم نیست! چرا که مال و داشته آنها است.
  • گفتگو با خردمندان و دانشوران، یک گوهر و پاداش کمیاب است.
  • گیتی برای انسان به اندازه ای کوچک است که مجالی برای کژی و ناراستی باقی نمی گذارد.
  • خرد باید نخستین خواست آدمیان باشد؛ چرا که بی خرد، چیزی برای خود ندارد.
  • خوشنامی، بزرگترین شکوه و افتخار هر انسانی است.
  • دل کیهان را که بگشاییم این سخن را خواهیم شنید : هر کنشی، واکنشی را در پی دارد. پس بر این باور باشید! همه کردار ما چه خوب و چه زشت، بی بازگشت نخواهد بود.
  • پیوند پاک، پیوندی ابدی است.
  • پرنده کوچک دلت را برای من در بند مکن.
  • برای پرشهای بلند گاهی لازم است چند قدمی به عقب برویم.
  • هیچ گاه برای شروع دیر نیست، با خود بگوییم این بار، کار تمام نشده را به پایان می رسانم.
  • کودکی که بدون پرسش ما به گناه خویش اعتراف می کند، در حال گذراندن نخستین گامهای قهرمانی است.
  • هیچ وقت خود را بی نیاز از مشورت با بزرگان ندانید. هیچ انسان تاثیر گذاری را نمی شناسم که در طول حیات خود از مشورت و نظرخواهی سود نبرده باشد.
  • خاموشی در برابر بدگویی از دوستان، گونه ای دشمنی است.
  • هیچ گاه در برابر فرزند، همسرتان را بازخواست نکنید.
  • اگر روانتان در گفتگویی مورد حمله قرار گرفت، نمی توانید با کلمات، بیزاری از واژه ها را بجویید. تنها سکوت و ترک گفتگو نجات دهنده روان آسیب دیده شماست.
  • دوستان فراوان نشان دهنده کامیابی در زندگی نیست، بلکه بیانگر نابودی زمان به گونه ای گسترده است.
  • گربه را آزار مده، او نمی تواند به تو وفادار بماند؛ این هنجار عاطفی اوست.
  • اگر می خواهی دوستی ات پا برجا بماند، هیچ گاه با دوستت شریک مشو.
  • بدان، همواره آنکه برای رسیدن به تو از همه چیزش می گذرد، روزی تنهایت خواهد گذاشت؛ این هنجار دردناک زندگی است.
  • برای آنکه همواره دوستانمان را نگاه داریم، بهتر است همیشه فاصله و بازه ای میان خود و آنها داشته باشیم.
  • ترس از جدایی، جدایی به بار می آورد.
  • یک آموزگار ناپخته می تواند سالها شاگردان خود را گمراه و سرگردان کند.
  • پرحرفی در هنگام اندرز از اثر آن می کاهد.
  • هنر، خوراک روان و هنرمند، آفریننده آن است. بارگاه هنر با هیچ جایگاهی سزاوار ارزیابی نیست.
  • شورشهای آدمیان با امواج پر نیروی کیهان خیلی زود به سامانه درست خویش باز می گردد.
  • آن که در بیراهه قدم بر می دارد، آرمان و هدف خویش را گم کرده است.
  • نگاه آدمهای کوچک چه زود پر می شود و لبریز.
  • سربازی که می ترسد، جان خود و دیگر سربازان را به خطر می افکند.
  • همواره آدمیان، محیط و دایره بدی و پلیدی را با دانش و اندیشه برتر خویش بسته و بسته تر می سازند.
  • وارونگی آدمیان و جانوران در پویایی اندیشه و دانش است، اما آدمی هر دم می تواند به رفتار و خوی بسیار وحشی دست یابد و دست به هر جرمی بزند که پلیدترین جانوران هم در بایسته ترین هنگامه از انجام آن خودداری می کنند.
  • اگر در بند زندگی روزمره تان شوید، نمی توانید گامی به سوی بهروزی بردارید.
  • هر پیوستنی، آگاهی و ثمره ای نو به ارمغان می آورد.
  • آنکه برای بهروزی آدمیان تلاش می کند و راه درست را نشان می دهد، بارها و بارها می زید و تا یاد و سخنش جاری است، او زاده می شود و باز هم.
  • درون ما با تمام جزئیات از نگاه تیزبین اهل خرد پنهان نیست.
  • ریش سفید، داراترین به اندیشه است نه به زر.
  • راهی جز نرمش و بازی با زندگی نیست.
  • کلید رازهای بزرگ در ژرفای کمی نیست.
  • درون ما از نگاه تیزبین خردمندان پنهان نیست.
  • کسی که می ماند و نمی پرد، به یک راز بزرگ آگاه گشته و آن فلسفه پرواز است.
  • کسی که کردار شایسته را زیر پا می گذارد، توانایی این را نمی یابد که قدم بر نخستین پله پیروزی بگذارد.
  • هنگامی که می خواهی وظیفه و بایسته خویش را انجام دهی، از کسی فرمان نگیر.
  • خودت را بشناس اما به آن مبال.
  • یاد اشک و شیفتگی، آویزه خاموش دلهاست.
  • برای آنکه روانت را بپروری، ابتدا با خود یکی شو.
  • ارزش پیمان شکن به اندازه کفن هم نیست.
  • گیتی همواره در حال زایش است و پویشی آرام در همه گونه های آن در حال پیدایش است.
  • آن که نمی تواند از خواب خود برای فراگیری دانش و آگاهی بکاهد، توانایی برتری و بزرگی را ندارد.
  • تن پوشی زیباتر از سرشت و گفتار نیکو سراغ ندارم.
  • کیهان دارای ساختاری هدفمند است. این ساختار به آن پویایی بخشیده و برآیندی شگرف در آن بر جای می گذارد.
  • بهترین آموزگار استاد، شاگرد اوست.
  • راه آشتی را کسی باید بیابد که خود سبب جدایی شده است.
  • دشمنی با خاندان یک بدکار، تنها نشان ترس است نه نیروی انسانهای خردمند.
  • فزون خواهی برای داشته های ما زیانبار است.
  • خوار نمودن هر آیین و نژادی، به کوچک شدن خود ما خواهد انجامید.
  • بسیاری از جنگها و آوردهای مردمی از روی نبود شناخت و آگاهی آنها نسبت به یکدیگر بوده است.
  • آن که زیبایی خرد را ندید، گرفتار زیبایی آدمیان شد و بدین گونه از هر چه داشت تهی گشت.
  • جشن های بزرگ، انگیزه افزایش باروری و پویایی آدمیان می شود.
  • اگر برای رسیدن به خواهشها و آرزوهای خود زورگویی پیشه کنیم، پس از چندی کسانی را در برابرمان خواهیم دید که دیگر زورمان به آنها نمی رسد.
  • بخشیدن تخت و اورنگ به خویشاوندان از زبونی است.
  • شباهنگام برای خانواده و نزدیکانت نامه بنویس و در روز برای اربابان و سرپرستان.
  • گیتی در جنگ و آوردی بزرگ در گردش است. اندیشه و تلاش خردمندان از یک سو و پوزخند اهریمن و روانِ دیوپیشگان از سوی دیگر، معرکه این جهان گذارا است.
  • پیش نیاز دلیر بودن، [ داشتن ] بدنی ورزیده نیست؛ گاهی آدمهای سبکبار، پشت کوهستان را هم به خاک مالیده اند.
  • اگر دشمنت با روی خوش نزدیکت شد، در برابرش خموش باش و تنهایش بگذار.
  • دشمنی و پادورزی به انسان خردمند انگیزه زندگی می دهد.
  • خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند.
  • تبهکار همیشه نگران کیفر خویش است، حتی اگر بر زر و زور لمیده باشد و این بسیار درد آور است، چرا که سایه کیفر همواره در برابر دیدگانش است.
  • آزمودگی انسانها از زر هم با ارزش تر است.
  • آن که پرسشهای پراکنده در وادیهای گوناگون را همزمان می پرسد، تنها می خواهد زمان و نیروی استاد را تباه کند.
  • هر چه بلندپروازتر باشید تپش قلبتان کمتر خواهد شد، فشار و دردهای روانی تان نیز.
  • دوستی که نومیدنامه می خواند، همیشه سوار بر تو و پیشدار دورخیزهای بلندت خواهد شد.
  • گِره هایی که به هزار نامه دادگستری باز نمی شود، به یک نگاه و یا ندای ریش سفیدی گشاده می گردد.
  • بی مایگی و بدکاری پاینده نخواهد بود. گیتی رو به رشد پویندگی است. با نگاهی به گذشته می آموزیم که آدمیان، اشتباهاتی همچون برده داری، همسر سوزی و … را رها کرده اند. خردورزی! آدمی را پاک خواهد کرد.
  • سامانه همه گیر هستی با آنکه یکنواخت پنداشته می شود، رو به پویش و پیشرفت است. گردش آرام هستی نباید ما را فریب دهد. ما بخشی از یک برنامه بزرگ و پیش خواسته در کیهان هستیم که پیشرفت را در نهاد خود دارد.
  • مرد دلیر بهنگام ستیز و نبرد، همراهانش را نمی شمارد.
  • هیچ گاه عشق به همدم را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم نامید مشو؛ چرا که آرام جان دیگری در راه است.
  • فرزند نانجیب، آتش عمر پدر است.
  • خاموشی بیشه نبرد، فریادها در سینه دارد.
  • آغاز هر روز، نو شدنی دوباره و زمانی برای پویایی بیشتر است.
  • افزایش ناگهانی مردم سبب کاهش ادب، فرهنگ و فرهیختگی می گردد؛ آنهم از آن رو که نسل و تبار پیش از آن نمی تواند بایستگی ها و وظایف خویش را همچون آموزگار به درستی انجام دهد.
  • سرپرستانی که از ارزش سربازی می کاهند و پدر و مادرانی که مانع میهن داری فرزندان خویش می شوند، به کشورشان پشت کرده اند.
  • پیامد دانایی، پذیرفتن بار ساماندهی دیگران است.
  • آینده جوانان را از روی خواسته ها و گفتار ساده شان می توان حدس زد. مپنداریم که میزان دارایی و یا امکانات آنها دلیلی بر پیروزی و شکست آنهاست، تنها [ مسئله ی ] مهم، خواسته و آرزوی آنهاست.
  • استخوان بندی شهرها در دیوار است و بزرگداشت.
  • آنگاه که شب فرا رسید و همه پدیدگان فرو خُفتند، ابر دریاها (اقیانوسها) به پا می خیزند، آیا تو هم بر می خیزی؟
  • هر آن که خردمندتر است اهریمن بیشتر به او حمله می کند. در میدان جنگ و آوردِ او، هزاران فتنه و افسون کشته شده را خواهی دید.
  • بدخو، عمرش کم است.
  • عشق همچون توفان سرزمین غبار گرفته، وجود را پاک می کند و [ در پی آن ] انگیزه رشد و باروری روزافزون می گردد.
  • زاد روز ما با تاری نادیدنی به هزاران زاد روز دیگر گره خورده است. مرگ هم زاد روزی است همانند زاده شدن که بدرودی به جهانی دیگر است… .
  • اهل بازار بر این باور اشتباهند که فرهنگ را هم می توان با زمان بندی دگرگون ساخت!
  • افراد پلیدی هستند که با زمان سنجی مناسب از نگرانی های همگانی بهره می برند و خود را یک شبه ناجی مردم معرفی می کنند.
  • همیشه آن که با شما هم آوا می شود و سخن شما را تکرار می کند نمی تواند هم فکر شما نیز باشد.
  • چه بسیار آدمیان نادانی که مهربانی شایستگان را بر نمی تابند. آنها در نهایت یا به بردگی تیزدندانان گرفتار آیند و یا چهره زشت تنهایی را آشکارا ببینند.
  • نگاه مردان کهن ایستا نیست؛ آنها دورانهای آینده را نیز به خوبی می بینند.
  • رسانه تنها می تواند پژواک ندای مردم باشد، نه اینکه به مردم بگوید شما چه بگویید که خوشایند ما باشد.
  • اهل سیاست پاسخگو هستند! البته تنها به پرسشهایی که دوست دارند!!!.
  • آدمیانی اندک، تنها به هدف می اندیشند! و بسیار کسان که هدفشان جز خانه نشین کردن همان گروه و دسته ی کوچک نیست.
  • هیچ رخدادی از اندیشه ما پاک نخواهد شد؛ چه زشت و چه زیبا. تنها گذر زمان است که آنها را کمرنگ می کند.
  • رسیدن به راستی و درستی چندان سخت و پیچیده نیست؛ کافی است کمی به خوی کودکی برگردیم.
  • جریان های آلوده به مرداب خواهند رسید؛ [ از این رو ] سخن گفتن از آنها زندگی مان را تباه می سازد.
  • آرمان ما نباید موجب نابودی دیگران شود. آرمانی ارزشمند است که بهروزی ما و دیگران را در پی داشته باشد.
  • ناراستی هایمان را بپذیریم؛ چرا که بهانه آوردن، سنگینی آنها را دو چندان می کند.
  • اندیشه همه گیر مردمی همیشگی نیست، زیرا همواره دستخوش دگرگونی به دست جوانان پس از خود است. ورود جوانان به تدریج آرمانهای نو پدید می آورد و اگر آرمان گذشتگان نتواند خود را بازسازی کند ناگریز نابود می شود.
  • میهن دوستی، دسته و گروه نمی خواهد! این خواستی همه گیر است؛ که اگر جز این باشد باید در شگفت بود.
  • ابله ترین آدمیان کسانی هستند که با مسخره کردن شایستگان شاد می شوند.
  • پیشرفت، تنها در سایه ی آمادگی همیشگی ما به دست می آید.
  • بزرگترین اشتباه و چاله ی زندگی یک [ فرد ] زیاده خواه در آن است که پیش از کسب آمادگی لازم، پشت میز مدیریت بنشیند.
  • پادشاهی که مردمش از او فروتر بنشینند در فزونی و برتری نیست؛ او در ته چاه کبر و خودبینی فرو افتاده است.
  • دوستی تنها برآیند نیاز ما نیست؛ از خودگذشتگی، نخستین پایه دوستی است.
  • ستایشگران میهن، زنان و مردان آزاده اند.
  • اندیشمندان را شاید بتوان نادیده گرفت و یا به زور خفه نمود، اما تاریخ، گواه هزاران سال فریاد رسای آنان بوده و هست.
  • هیچ گاه از راستی و درستی خویش آزرده مباش؛ چون همیشه در انتهای هر داستان تو برنده هستی!
  • با فریب شاید بتوان چیزی بدست آورد، اما در نهایت همان دستاورد مایه تباهی خواهد بود.
  • نخستین گام در راه پیروزی، آموختن ادب و نکو داشت دیگران است.
  • اسطوره ها زاینده اند! آنها همواره برای فرزندان سرزمین خویش امید به ارمغان می آورند.
  • مردانی که بیشتر از حقوق و هنجار زنها پشتیبانی می کنند، خود بیشتر از دیگران به نهاد زن می تازند.
  • در هر سرنوشتی، رازی مهم فرو نهفته است.
  • سرود هستی آهنگی ملایم و کشیده دارد.
  • اگر میرآب، به اندازه دهد، همه دشت سبز باقی خواهد ماند.
  • چه نشانی از بد اندیش به جا است؟ هیچ.
  • خودآختگی قابلیتی است که بسیاری ندارند.
  • در زمان نکوهش هنگامه ی باران، به بهره اش نیز بیاندیش.
  • روان مردگان و زندگان در یک ظرف در حال چرخش اند.
  • در کنارمان دلبر هست و اگر نیست، در سفر رسیدن به اویم؛ پس تنهایی وجود ندارد.
  • تنها آرمانهای بزرگ است که به ما بینشی فرا دنیوی می دهد.
  • گذشتن از سختی های پیش رو، چندان سخت تر از آن چه پشت سر گذاشته ایم نخواهد بود.
  • رَد راستی، رَد خویشتن است.
  • گمان مبر که دیگران تو را به آرمانت خواهند رساند.
  • جهان همواره در حال دگرگونی و رشد است؛ نباید این پویندگی را زشت دانست، باید همراه بود و سهمی از این رشد را بر عهده داشت.
  • امروز به شمار نویسندگان، وب نوشت های اینترنت، بنگاه سخن پراکنی و خبرگزاری ایجاد شده است. پنهان سازی خبری در جهان امروز بسیار خنده آور و کودکانه است.
  • ناراستی ها پیشاپیش رو به مرگ و نیستی اند، مگر آنکه ما آنها را در اندیشه و روان خویش زنده نگاه داریم.
  • واژه ها سرشار از پندارها است؛ ارزش آنها همپای زندگی است.
  • انتخاب امروز ما، برآیند اندیشه ها و راه بسیار درازی است که تاکنون از آن گذشته ایم. این انتخاب می تواند سیمای جدیدی را از ما به نمایش بگذارد.
  • وقتی ناگهان رخداد مهمی از درون دستگاه اداری کشور به رسانه ها کشیده می شود، نکته بسیار مهمتری از دید رسانه ها پنهان می ماند.
  • آنگاه که زایش راهی نو را در درون خویش احساس کردی، پای در راهی خواهی گذارد که پیش تر برای رسیدن بدان بسیار تلاش کرده ای.
  • گاهی آدمها تا جایی به هم نزدیک می شوند که دیگر یکدیگر را نمی بینند! شاید دوری بتواند دوباره موجب شناخت درست آنها از یکدیگر شود.
  • زندگی، میدان ادامه ی راه اشتباه نیست؛ هر گاه پی به ناراستی راه خود بردیم باید به ریشه و بن پاکی خویش باز گردیم، نه آنکه با اشتباهی دیگر آن را ادامه دهیم که برآیند آن، از دست دادن همه عمر است.
  • به آرزوهای خود ایمان بیاورید و به گونه ای به آنها بیندیشید که گویی به زودی رخ می دهند.
  • کسی که آدم پیش رویش را آن گونه که هست نمی بیند، خیلی زود به مرز جدایی می رسد.
  • با گفتن واژه هایی همانند نمی توانم! و یا نمی شود! هر روز پس تر می روید.
  • تواناترین افراد در بیشتر زمانها خود را ناتوان می یابند.
  • انسانها را آنگونه که هستند بخواهیم نه آنگونه که می خواهیم.
  • اندیشه و انگاره ی بیمار، آینده را تیره و تار می بیند.
  • تنها راه ماندگاری هر مراوده ی دوستانه ای، درک درست حقایق شخص مقابل است.
  • اگر هدف زندگی روشن باشد، دهها راه بن بست نیز نمی تواند ما را از پیش رفتن به سوی آن باز دارد.
  • آنچه رخ داده را باید پذیرفت، اما آنچه روی نداده را می توان به میل خویش ساخت.
  • خویش را خوار نکنیم و ارزشمندش بداریم؛ بدین گونه است که در برابر یاوه گویان می ایستیم و پاسخ شان را می دهیم.
  • آن که مدام از کمبودها و ناراستی های زندگی خویش سخن می گوید، دوست خوبی برای تو نخواهد بود.
  • خیال پردازی که عملگرا هم باشد می تواند سرچشمه ی دگرگونی های بسیار گردد.
  • با کسی گفتگو کن که رسیدن به خرد و آگاهی، اندیشه ی اوست نه خویشتن خویش.
  • زمانی می توانید کسی را از راهی بازدارید که ابتدا هدفش را دگرگون ساخته باشید. تا کسی هدفش دگرگون نگردد شما راه به جایی نخواهید برد.
  • آتش خشم را با آب سکوت خاموش کن.
  • قوم بی نیا و مرد کهن، به هزار آیین اهریمنی اداره می شود.
  • نگاه زمینیان، تهی از انوار آسمانیان است.
  • اگر نتوانیم به خاندان خویش آرایشی سامان یافته دهیم، همیشه در خانه ایی بی حصار زندگی می کنیم.
  • در برف، سپیدی آشکار است. آیا تن به آن می دهی؟ بسیاری با نمایی سپید، در ژرفنای [ وجود ] خود نیستی را پرورش داده اند.
  • ریش سفیدان، زنجیر ارتباط نسلها هستند و قوم بدون ریش سفید، گذشته ای کمرنگ دارد و آیین های به جای مانده به هزار گونه تفسیر می شود.
  • سفر، نای روان است برای اندیشه و آرمان بزرگ.
  • برای مقدس شمردن، بیداری و آگاهی لازم است.
  • تلاش های سیاسی برای جوانان، مردابی مرگبار است.
  • نرمش و سازگاری با گیتی، ما را از هر کمین دلهره آوری نجات خواهد بخشید.
  • آن که برنامه ها را از پایان به آغاز مورد گفتگو و ارزیابی قرار می دهد، براستی در حال سرپوش گذاری بر روی چیزی است.
  • گفتگو با آدمیان ترسو، خواری در پی دارد.
  • آن که پیاپی سخنتان را می بُرد، دلخوش به شنیدن سخن شما نیست.
  • اگر آغاز زندگیت با سپیده دم و روز همزاد گشت، همواره در جست و جوی چراغ و پناهگاهی برای شبانگاهان باش و اگر در شب و سیاهی آغاز شد، چراغی از امید در خود بیافروز که پگاه خوشبختی نزدیک است.
  • جایی که شمشیر هست آرامش نیست.
  • ریشه کارمند نابکار در نهاد سرپرست و مدیر ناتوان است.
  • اگر به سخنی که گفته اید با تمام وجود پایبند هستید، دیگر نیازی نیست برای آن پوزش بخواهید.
  • نرم دلی و نرمش، منش آدمی و سنگدلی و سخت سری، منش اهریمن است.
  • فرمانروایانی که یک شبه توانمند می شوند با تلنگری فرو می ریزند.
  • اندیشه برتر در روزهای طوفانی و آشوب و در همان حال خموشی و آرامش، توانایی برتر خویش را از دست نمی دهد.
  • کسانی که با دیگران رو راست نیستند با خود نیز بدین گونه اند.
  • اگر شناخت زن و مرد نسبت به ویژگی های درونی و بیرونی یکدیگر بیشتر گردد، کمتر دچار گسست می شوند.
  • آدمهای آرمانگرا زمانی که به نادرست بودن آرزویی پی می برند، برای ادامه آن پافشاری نمی کنند.
  • اگر کسی را با زیباترین منشها و صفات بخوانیم چیزی از ارزش ما نمی کاهد، بلکه او را دلگرم ساخته ایم آنگونه باشد که ما می گوییم.
  • ارزش استاد را دانستن، هنر نیست، بلکه بایستگی و وظیفه است.
  • عدم پایبندی به نظم گیتی، ویژگی انسانهای گوشه گیر است که عشق و احساس را سپر دیدگاههای نادرست خود می سازند.
  • هنگام گسستن و بریدن از همه چیز می توانی بسیاری از نداشته ها را در آغوش بکشی.
  • خودبینی، چنبره و محیط گیرایی اش درون است و افتادگی، پیرامون و بیرون ماست و این می تواند همگان را به سوی ما بکشاند.
  • بدبخت کسی است که نمی تواند ناراستی خویش را درست کند.
  • آنان که خویی جانور گونه دارند و تنها در پی زدودن گرفتاریهای خویش و یا گهگاه افزایش قلمرو زمینی خود هستند، بزهکاران روزگارند. باید گفت نشان آنها بر گیتی هم تراز ریگ کوچکی در کرانه دریای بشری نیز نخواهد بود.
  • بسیاری از چیزهای را که می خواهیم داشته باشیم می توانیم با نشان دادن توانمندی خویش به آسانی به دست آوریم.
  • پیش از آنکه با کسی پیمانی ببندید، درباره توانایی خود در اجرای آن دمی بیندیشید و سپس پاسخ گویید.
  • دیدگاه خوب مردم، بهترین پشتیبان برگزیدگان است.
  • آنگاه که سنگ خویشتن را به سینه می زنید، نباید امید داشته باشید که همگان فرمانبردار شما باشند.
  • فرهنگ های هم ریشه انگیزه ای توانمند است که موجب همبستگی کشورها در آینده می شود.
  • کسی که نسبت به سرنوشت میهن و مردم سرزمین خویش بی انگیزه است، ارزش یاد کردن ندارد.
  • آدم خودباور هیچ گاه برای رسیدن به مادیات، ارزشهای انسانی را زیر پا نمی گذارد.
  • اهل فرهنگ و هنر، سازندگان آینده اند.
  • در دوی زندگی همیشه حریف را شانه به شانه ات بپندار و همیشه با خود بگو تنها یک گام پیش ترم، تنها یک گام.
  • اگر می خواهی کسی را بزرگ کنی، پیوسته از او به دشمنی یاد کن.

نظر شما

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدفیلدهای علامت گذاری شده *

*

طراحی سایت و سئو