خانه » سلامت » پزشکی » مغز و اعصاب » همه چیز در مورد بیماری ام اس
دوره DBA مدیریت اجرایی کلاس زبان مشهد آزمون وکالت آزمون سردفتری

همه چیز در مورد بیماری ام اس

MSlandingpage (2)

مولتیپل اسکروز یا MS بیماری التهاب ماده سفید دستگاه عصبی مرکزی می باشد که سیر رفت و برگشتی دارد. التهاب ماده سفید موجب خروج سلول های التهابی و مایع از عروق خونی موجود در ماده سفید مغز و نخاع شده و سبب تخریب میلین می گرددکه پیامد این پدیده آن است که انتقال پیام های عصبی در طول الیاف عصبی در محل هایی که التهاب واقع شده به سختی انجام می شود.

 ● همه گیرشناسی

 انتشار جغرافیایی ام. اس یکنواخت نیست، این بیماری بیشتر در مناطق معتدل و سرد پیش می آید و در مناطق با آب و هوای گرم و استوایی نادر است. مهاجرت از مناطق با شیوع بیشتر به مناطق با شیوع کمتر و بلعکس در میزان شیوع ام. اس نقش دارد. ام. اس در نژاد سفید پوست شایع تر است.

 ● سبب شناسی

 علت بیماری ام. اس هنوز ناشناخته است ولی موارد زیر را در ایجاد بیماری دخیل می دانند:

استعداد نژادی، نقش سیستم ایمنی، نقش ارث و فاکتور های ژنتیکی، نقش ویروس ها، نقش استرس های روحی، نقش سن(بیشترین سن ابتلاء به ام. اس در دهه ۲ تا ۴ عمر است) و جنس(ام. اس در زنان ۳ برابر شایع تر از مردان رخ می دهد).

 ● علائم و نشانه ها

 بیماری ام.اس یکی از بیماری هایی است که تنوع در علائم آن وجود دارد و بروز نشانه های بالینی در همه مبتلایان به ام. اس یکسان نیست و نوع، شدت و زمان بروز آن متفاوت است، مثلاً یک بیمار به صورت خواب رفتگی و سوزن سوزن شدن یک عضو و بیمار دیگر با تاری دید مراجعه می کند. بروز علائم بالینی در ام. اس بسته به محل ضایعه در سیستم عصبی مرکزی دارد که بر اساس آن نشانه های ام. اس را می توان به علائم حرکتی، حسی، بینائی، مخچه ای، ساقه مغز و علائم روحی روانی و شناختی و علائم دستگاه خودکار بدن تقسیم کرد.

 ▪ علائم حرکتی

 به صورت ضعف و بی قوتی اندام هاست.

 ▪ علائم حسی

 به صورت کاهش حس یا احساس سوزن سوزن شدن یا کرختی در اندام می باشد.

 ▪ علائم بینایی

 به صورت تاری دید، دو بینی و اختلال میدان بیناییکاهش دید ممکن است یک طرفه یا دو طرفه باشد.

 ▪ علائم مخچه ای

 بـه صورت لـرزش شدید، حرکات لرزشی در چشم ها(نیستاگوموساختلال تکلـم، بی مهارتـی در انجــام حرکات پیچیده و اختلال تعادل.

 ▪ علائم ساقه مغز و اعصاب جمجمه ای

 این علائم عبارتند از دو بینی، اختلال تکلم، سرگیجه، بی حسی صورت، درد های برق آسای خنجر مانند در تنه عصب سه قلو در ناحیه صورت (نورالژی عصب سه قلو).

 علائم درگیری دستگاه خودکار

 ناشی از درگیری مثانه، روده و عملکرد جنسی به صورت تکرر ادرار، شب ادراری، بی اختیاری ادرار و احتباس ادرار، فوریت در دفع مدفوع، یبوست، بی اختیاری مدفوع، ناتوانی جنسی و اختلال در نعوظ آلت.

 علائم روحی روانی و شناختی

 عبارتند از افسردگی، حالت سرخوشی، اختلال حافظه.

 ● تشخیص های افتراقی ام. اس

 ام. اس با بیماری های زیر ممکن است اشتباه شود:

بیماری های با ضایعات متعدد در سیستم عصبی مرکزی مانند و اسکولیت ها (لوپوس و سندروم آنتی فسفولیپید آنتی بادی)

 ایدز

کمبود ویتامین B۱۲

تومورها و ناهنجاریهای عروقی مغز و ساقه مغز و نخاع

در بیماری ام. اس علائم حالت رفت و برگشتی و عود و بهبود دارند. ام. اس یک بیماری کشنده نیست و بسیاری از بیماران ناتوانی عمده ای نداشته و قادر به فعالیت روزانه و زندگی طبیعی خود هستند.

 ● روش های تشخیص در ام. اس

ام. اس بر اساس شرح حال، علائم و نشانه های بیمار، معاینه عصبی و آزمایشات تشخیصی مانند MRI مغز و نخاع، بررسی مایع مغزی نخاعی، پتانسیل فراخوانده بنیان (VEP) تشخیص داده می شود.

عوامل تشدید کننده ام. اس عبارتند از :

ـ خستگی،
ـ گرما
ـ استرس های روحی

 ● درمان بیماری ام. اس

در حال حاضر برای ام. اس درمان قطعی وجود ندارد:
۱) درمان در مرحله حاد با تزریق وریدی کورتیکو استروئید
۲) درمان های پیشگیری کننده با داروهای تعدیل کننده سیستم ایمنی مانند اینترفرون ها و داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی جهت متوقف ساختن سیر بیماری
۳) درمان های علامتی مانند درمان خستگی، درد و سوزن سوزن شدن اندام، علائم ادراری، سفتی اندام ها، لرزش، اختلالات خواب، افسردگی و غیره در جهت کاهش علائم ناتوان کننده بیماری.

 ازدواج، حاملگی، شغل، رانندگی، ورزش، رژیم غذایی

 بیماران مبتلا به ام. اس در صورت نداشتن ناتوانی شدید حرکتی مجاز به ازدواج و بچه دار شدن می باشند. فرد مبتلا به ام. اس بایستی جنبه های شغلی خود را با شرایط جسمی اش منطبق نماید و متناسب با میزان ناتوانی بدنی شغل مناسب انتخاب نماید و در صورت نداشتن اختلالات بینایی، حرکتی، تعادلی و شناختی می تواند رانندگی نماید. فعالیت های فیزیکی شدید و خستگی مفرط و استرس روحی می توانند در تشدید علائم ام. اس مؤثر باشند. رژیم غذایی خاص در ام. اس وجود ندارد، بیماران با اختلال حرکتی شدید باید از چاقی بپرهیزند. مبتلایان به ام. اس بایستی بر اساس توانایی های خویش یک برنامه ورزشی مناسب انتخاب کنند.

 تطابق، سازگاری و کنارآمدن بیمار با بیماری، نقش اطرافیان و نحوه برخورد فامیل نزدیک بیمار

 فرد مبتلا به ام. اس بایستی بیماری اش را بپذیرد و با تعدیل نمودن شرایظ زندگی، تحصیل و شغل به زندگی اش ادامه دهد و از آنجا که بیماری ام. اس یک بیماری مزمن با سیر غیر قابل پیش بینی است، فرد مبتلا به ام. اس نیاز به حمایت روحی روانی از طرف خانواده و همسر دارد. نقش اطرافیان در برقراری آرامش روحی بیمار مبتلا به ام. اس مهم است. با یک برنامه ریزی ساده می توان تا حد زیادی از استرس های روانی دوری کرد تا خود را یک فرد بیمار و ناتوان نبیند. ¨

نظر شما

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدفیلدهای علامت گذاری شده *

*

طراحی سایت و سئو